بوی نفسهای
بهاری ات مستم می کند برای دیدنت ودوباره به آغوش کشیدنت برای جوانه های روئیده در دامنت.حس می کنم تمام بودنت را .بی شک تو همان واژه ی اصیل بهاری که شوق درخشیدنت چون گلهای دیدنی گندم مرا به وج
برچسب:
نویسنده: فاطمه کریمی
تاريخ: يکشنبه
1 دی
1398 ساعت: 17:14